Analityczna psychoterapia grupowa jest formą analizy zachodzących w grupie zjawisk i procesów, odbywających się w sytuacji terapeutycznej, która zapewnia swobodną ekspresję zasadniczych problemów uczuciowych pacjenta, umożliwia ich zrozumienie oraz korekcję jego emocjonalnych doświadczeń.

Spotkania grupy analitycznej odbywają się regularnie w tych samych godzinach i w stałym miejscu. Członkowie grupy rozmawiają na tematy, które akurat ich zajmują. Swobodna wymiana myśli, interakcje między uczestnikami oraz z terapeutą, uczucia i emocje, jakie to wywołuje, zjawiska, jakie zachodzą w grupie, są materiałem, z którego członkowie grupy i terapeuta prowadzący wyciągają wnioski i formułują interpretacje.

Psychoterapia grupowa jest tak samo skuteczna jak psychoterapia indywidualna, a dla niektórych osób może być nawet wskazana:

- których problemy szczególnie przejawiają się w relacjach z ludźmi (także w związkach) lub w ich braku. Argument, że ktoś ma lęki społeczne, jest nieśmiały, wstydzi się większej ilości osób, nie umie się znaleźć w grupie i dlatego terapia grupowa dla niego jest nieodpowiednia, jest raczej sygnałem, że właśnie terapia grupowa jest odpowiednia formą terapii, bo tylko w grupie można przyglądać się tym problemom i nauczyć się je rozwiązywać.

- które czują, że „utknęły w miejscu”, nie mogą ruszyć dalej w swoim życiu, np. nie mogą się usamodzielnić, wydorośleć, rozwinąć skrzydeł, wybrnąć z powielanych życiowych schematów… Tym może pomóc toczący się w grupie tzw. proces grupowy a więc fakt, że rozwój grupy jest nieunikniony, a rozwijająca się grupa niejako wymusza rozwój poszczególnych członków.

- które nie miały do tej pory doświadczeń psychoterapeutycznych, którym refleksja na swój temat póki co przychodzi dość trudno, czują się zablokowane, nie rozpoznają swoich problemów, np. mają różne objawy (lęki, bezsenność, choroby psychosomatyczne…) ale źródło ich jest dla nich zagadką, nie wiedzą o czym miałyby mówić, jakie tematy poruszać, nie umieją sięgać w głąb siebie i dzielić się swobodnie swoimi myślami - w związku z tym liczą na to, że to terapeuta przejmuje inicjatywę, proponuje tematy do rozmowy i wyciąga z nich informacje oraz przydziela zadania, co sprawia, że analityczna terapia indywidualna na wstępie ich rozczarowuje. Takim osobom jest łatwiej odnaleźć się w terapii grupowej, bo to, o czym mówią pozostali członkowie grupy, może pomóc im w otwarciu się na swoje wewnętrzne problemy, może ich poruszyć, obudzić jakieś uczucia i refleksje, podpowiedzieć i wskazać, że mają podobny problem.

- które mają za sobą nieudaną psychoterapię indywidualną, bo trudno było im zaufać terapeucie, przeżywali go jako osobę wrogą, narzucającą, wytykającą błędy… przez co ich terapia stała w miejscu, była zbyt trudna do wytrzymania i zakończyła się niepowodzeniem. Dla nich być może pomocne byłoby bycie w grupie i zobaczenie na podstawie reakcji innych, że to, jak przeżywają terapeutę jest ich osobistym problemem a nie wynika z posiadanych cech terapeuty, a fakt, że członkowie grupy mówią to samo, co terapeuta, pozwoli im łatwiej przyjąć interpretacje jako obiektywne słowa a nie atak, co pozwoli im wreszcie skorzystać z pomocy psychoterapeutycznej.

- które mają ograniczone fundusze, gdyż cena jest konkurencyjna wobec ceny za psychoterapię indywidualną.

Bardzo dziękuję adminowi za umieszczenie definicji psychoterapii, ale jako psychoterapeutka psychoanalityczna i analityk grupowy zajmuję się psychoterapią psychoanalityczną, dlatego powinna się tu znaleźć także jej definicja.

Psychoterapia psychoanalityczna odbywa się poprzez rozmowy z psychoterapeutą, czyli w relacji pacjent - terapeuta i właśnie to, co w tej relacji się dzieje, zjawiska, jakie w niej zachodzą oraz sposób komunikacji, jest materiałem, na podstawie którego psychoterapeuta dokonuje interpretacji i innych interwencji, dzięki którym pomaga pacjentowi badać i odkrywać przyczyny jego problemów. Czynnikiem leczącym m.in. jest rozumienie, któremu towarzyszy głęboka refleksja w połączeniu z przeżyciem emocjonalnym tego faktu, czyli tzw. wgląd w to, co i dlaczego powoduje cierpienie i trudności w życiu. Celem tej psychoterapii jest rozwój osobowości i większa integracja psychiki.
Psychoterapia psychoanalityczna, aby była skuteczna, wymaga regularnych spotkań, przestrzegania tzw. settingu (to samo miejsce spotkań, te same dni tygodnia i godziny, stały czas trwania spotkania, stałe warunki płacenia, w miarę możliwości nie odwoływanie spotkań, itd.). Nie jest terapią nastawioną na szybki efekt. To proces wymagający czasu, ale dzięki temu zmiany nie są powierzchowne i krótkotrwałe.

Psychoterapia - z greckiego psyche- dusza i therapein - leczyć

Psychoterapia to zbiór technik leczących lub pomagających leczyć rozmaite schorzenia i problemy natury psychologicznej. Wspólną cechą wszystkich tych technik jest kontakt międzyludzki, w odróżnieniu od leczenia czysto medycznego.

Psychoterapia powstała oryginalnie jako integralna część psychoanalizy, ale współcześnie została zaadaptowana i rozwijana także przez inne gałęzie psychologii, takie jak psychologia postaci i psychologia kognitywna.

W obecnym rozumieniu medycznym należy jednak podzielić to, co popularnie nazywa się psychoterapią, na dwie istotnie różniące się od siebie dziedziny - psychoterapię i pomoc psychospołeczną. Psychoterapia sensu stricto jest metodą z wyboru (czyli posiadająca największa i udowodnioną skuteczność[potrzebne źródło]) w leczeniu zaburzeń nerwicowych (obecnie klasyfikowanych jako zaburzenia lękowe) i zaburzeń osobowości. Pomoc psychospołeczna jest to "pomaganie" - tam gdzie nie ma zdefiniowanej (wg ICD-10 i DSM-IV) choroby ani zaburzenia, ale jednak pacjent potrzebuje czyjejś pomocy. Psychoterapię wg prawa mogą prowadzić wyłącznie osoby o odpowiednich kwalifikacjach, a pomoc psychospołeczną praktycznie wszyscy którzy się do tego poczuwają - największą oczywiście rolę grają tu psycholodzy, socjoterapeuci, pedagodzy, niewykwalifikowani w psychoterapii lekarze etc.

Psychoterapia jest inaczej mówiąc poszukiwaniem tego, co dobre w nas, w naszym życiu, w naszych relacjach z innymi. Pozwala nam odnaleźć poczucie bezpieczeństwa i kontroli nad własnym życiem, zobaczyć w nim sens i odkryć ważne dla siebie cele. Psychoterapia pomaga uporządkować chaos we własnym życiu i odnaleźć w sobie nadzieję na przyszłość. Umożliwia wyjście ze stagnacji, niemocy i cierpienia i ożywia w nas marzenia. Jest poszukiwaniem jak najlepszych rozwiązań dla problemów dotykających nas w ciągu życia.

Niesłusznie kojarzy się psychoterapię wyłącznie z chorobą psychiczną, bowiem o wiele częściej ma ona zastosowanie w rozwiązywaniu trudnych problemów, jakie mogą się zdarzyć każdemu człowiekowi w jego życiowej drodze np. choroba, śmierć, poronienie, rozwód, wypadek, przemoc i wiele innych.